Het monster genaamd 'dating'

Door Typnix op vrijdag 18 oktober 2013 13:30 - Reacties (26)
Categorie: -, Views: 6.654

Als vrijgezel ontkom je er niet aan, de term dating. Een term wat vandaag de dag (en ondertussen al heel lang) betekende dat het iets is waarin jij als vrijgezel, man of vrouw, in moet investeren.
Een term wat in mijn optiek (en blijkbaar ook die voor anderen) een te grote betekenis heeft in het bestaan van menig vrijgezel. En dat wordt het ook onnodig gemaakt.

Als je alleen kijkt hoe het bijvoorbeeld op Wikipedia staat:
"Dating is een Engelse term die ook in het Nederlands gangbaar is en verwijst naar het hebben of maken van afspraakjes met een kandidaat-partner. De essentie van daten is dat twee personen die elkaar nog niet of nauwelijks kennen, tijdens de date nader tot elkaar komen."
Ik weet het niet hoor maar het klinkt haast als een zakelijke bespreking. En het klopt nog ook, als je kijkt hoe het eraan toe gaat.

Ben je net vrijgezel? Maak je borst maar nat zou ik zeggen.

Vroeger (voordat de term überhaupt bestond) maakte een vrijgezel 'gewoon' een afspraakje een ander. Dat 'gewoon' was ook heel gewoon omdat er geen druk achter zat omdat er niet direct belangen erbij zaten in tegenstelling tot nu. Het gevolg was dat beide partijen het als natuurlijk, dus relaxter, ervaarde, waardoor het allemaal wat soepeler aan toe ging. We praten dan over de jaren 90, nog voor de doorbraak van het telefonisch 'daten'.

En natuurlijk is het zo dat in de loop van der jaren onze maatschappij drastisch is veranderd. Het individualisme heeft, met de enorme technologische vooruitgang van de afgelopen twintig jaar, een boost gekregen. De hedendaagse mens is egoïstischer en narcistischer na gaan denken en in het leven gaan staan. Met als gevolg dat men door de torenhoge verwachtingen naar elkaar toe, tegen elkaar op aan het boxen zijn waardoor het bijna ondoenlijk is geworden om deze verwachtingen waar te kunnen maken. En ja, er zijn uitzonderingen, stellen die daar niet vatbaar voor zijn of stellen die elkaars hoge verwachtingen waar maken en denken dat zij het tegendeel bewijzen. In het geval van de tweede groep blijft nog altijd de vraag: 'Hoe lang houd het?" Kijkend naar de cijfers van het aantal scheidingen wat er per jaar er doorheen gedrukt wordt, zal dat niet lang zijn.

Naar mijn mening zijn wij zijn als maatschappij de realiteit en nuchterheid kwijt geraakt en dat heeft op velen gebieden gevolgen. En dus ook bij 'dating' in zeer sterke mate.

Het eisenpakket is aan beide kanten vele malen langer en complexer geworden vergeleken met 20 jaar terug. Een man en/of vrouw mag niet alleen maar er leuk uitzien en niet meer bij zijn of haar ouders wonen (zeer gechargeerd) maar moet ook aan bepaalde uiterlijke eisen voldoen. En dan met nadruk: EISEN. En dan heb ik het niet eens gehad over status, financiële gezondheid, carrière mogelijkheden en nog meer van dit soort geneuzel wat op dat moment nog niet relevant is. Of het nieuw is dat er op deze wijze een relatie wordt aangegaan? Nee, niet bepaald. Wat wel nieuw is, de schaal waarop het gebeurd..

Daarom is het ook, in een bepaalde mate, een vloek dat 'dating' diensten de mogelijkheid geven tot deze vorm van mierenneukerij, en dat zelfs op een onzalige manier. Waarom is het relevant wat hij of zij verdiend? Het is alleen relevant als de intenties van de ander heel anders is dan het vinden van een levenspartner. Maar dan nog is het besef dat je niet alles kunt uitkiezen is tanende. En dat er ook nog zoiets is als 'liefde', is totaal irrelevant geworden.

Zijn 'dating' diensten dan slecht? Nee, want zij brengen wel mensen bij elkaar voor een korte of lange termijn, dat heeft natuurlijk ook waarde. Het is alleen de manier waarop mensen de diensten gebruiken en de mogelijkheden die er zijn bij de diensten wat het zo gevaarlijk maakt. Daarnaast moet je als gebruiker ook bewust van zijn dat er commerciele belangen zijn. Mijn advies hierin is: spendeer niet al jouw tijd in 'dating' diensten. Het is allemaal wel lekker makkelijk natuurlijk maar hoe langer jij bij een dienst zit, des te groter de kans op tunnelvisie. Ben je niet bij machte vanwege wat voor redenen dan ook en ben je afhankelijk van diensten? Wissel van dienst. Belangrijk wel hierin is dat het profiel altijd anders moet zijn. Weleens waar wel met dezelfde feiten maar dan wel anders geformuleerd. En nog belangrijker, update het profiel regelmatig.

Om weer terug te komen op het onderwerp; Het is dus te merken hoe onrealistisch de eisenpakketten zijn gezien het soort trends wat er komt en gaat, heb ik sterk het gevoel dat de vrijgezel vandaag de dag totaal niet meer weet wat hij of zij wil. De nieuwste trend genaamd 'down-dating' bevestigd dit in elk aspect. Met trends zoals deze heeft dus als gevolg dat er een nog verdere verstomping plaats vind op het gebied van het aangaan van intermenselijke relaties omdat het nog complexer is geworden.

Een vriendin vroeg aan mij een keer van: "Hoe gaat het met het 'daten'?". Mijn nekharen gingen gewoon overeind staan. En natuurlijk besef ik mij 100% dat het allemaal te maken heeft met een bepaalde mindset wat bepaald hoe ieder het allemaal ervaart. Alleen het verschil is dat met bijna, of zo goed als, drie miljoen vrijgezellen, het meer een slachtveld is dan eigenlijk gedacht wordt. Iedereen wil gewaardeerd worden in een bepaalde mate. En 'dating' is op een bepaald niveau een spel waar ego een hoofdrol kan hebben als je niet uitkijkt. Maar vinden van de juiste partner met de juiste kwaliteiten is iets waarvoor mensen alles willen doen. De angst om alleen te zijn en te leven is voor veel mensen td groot. En zijn daar voor teveel dingen toe bereid om het niet zo te laten zijn. Deze variabelen mee genomen, wordt het toch allemaal anders.

Hoe denken jullie erover?

Beheerders en zo..

Door Typnix op maandag 28 februari 2011 16:40 - Reacties (5)
Categorie: -, Views: 3.860

Je komt thuis, zet de koffiezetapparaat en de tv aan. Als je gaat zitten slaak je een diepe lange zucht als teken dat de werkdag die je net achter de rug hebt zwaar was. En dat je blij bent dat het ten einde is., althans dat hoop je. Want voordat je er erg in hebt, zou de telefoon weer over kunnen gaan omdat er iets is wat niet meer werkt of niet meer naar behoren functioneert.

Als beheerder-zijnde kunnen er altijd minder prettige verrassingen op je pad komen die juist komen aanwaaien, net op het moment dat je eigenlijk toe bent aan je rust. En dat hou je elke dag weer opnieuw, tot het moment aanbreekt dat je een andere functie gaat beoefenen,

Cliché-matig zal jouw opvolger veel te jong te zijn en nog blakend van onervarenheid, Een persoon die stevig op zijn of haar benen probeert te staan, maar ook nog een tikkeltje onzeker is, wat ook nog eens twee kanten op kan gaan, maar over het algemeen toch met een gezonde dosis aan moed en wilskracht heeft om de uitdaging aan te willen gaan en binnen de kortste keren alles weten en hun eigen stempel op het geheel zetten.

Het zou zo weleens kunnen zijn dat je na een aantal maanden links en rechts wel wat zou kunnen vernemen, over dat er bepaalde zaken zijn die anders hadden gekund. Of dat een andere techniek of product beter gepast zou zijn dan wat jij geïmplementeerd hebt. Maar ja, als beheerder heb je gehandeld met de kennis die jij op dat moment voorhanden had.

Terug stappen is niet altijd een optie als je erachter kwam dat het ook anders had gekund, waar ook begrip gekweekt voor zou moet worden naar mijn mening. En dat kunnen ook zaken zijn die je natuurlijk wel had kunnen doen maar niet gedaan hebt omdat het bijvoorbeeld nog niet echt nodig geacht werd vanuit de organisatie. Dat uit zich op verschillende manieren die ook nog eens te maken kunnen hebben met een bepaalde tijdsgeest.

Om nog maar eens aan te halen: Computers hebben heel lang de status gehad dat het alleen voor mensen bestemd waren die echte technische kennis in bezit hadden, konden programmeren in diverse programmeertalen die wij vandaag de dag als archaïsch zou kunnen bestempelen zoals COBOL, Assembler en Basic, goed waren met een soldeerbout en ook nog eens een dikke portemonnee hadden. Met de komst van bijvoorbeeld de computervirus en het internet met zijn bijkomende negatieve effecten, heeft dat niet altijd ervoor gezorgd dat de toenmalige beheerders er even goed met de nieuwe fenomenen om gingen, waar zelfs in bepaalde organisaties nog steeds de wrange vruchten ervan geplukt wordt maar het voor lief is genomen omdat het een onderdeel is geworden van het bedrijfsproces.

En natuurlijk is het belangrijk dat kennis bijgehouden wordt, maar dat wordt ook relatief kort gedaan. Organisaties vandaag de dag hechten erg veel aan bijvoorbeeld documentatie, in tegenstelling tot toen wat niet vreemd is. Computers hadden toentertijd een minder prominente rol binnen het bedrijfsleven, laat staan in de maatschappij. Het is bij wijze van pas geleden dat de firewall en de router gemeengoed werden omdat de aanschafkosten nog enorm waren toen het op de markt kwam. Ondertussen is er bijna geen bedrijfsnetwerk meer te vinden die niet verbonden is met het internet en afgeschermd wordt met een reeks firewalls. En dat die overgangen niet altijd geleidelijk gaan zijn genoeg voorbeelden van.

Als voorbeeld neem ik een situatie van een kennis van mij; Je komt nieuw in een bedrijf waar altijd één persoon het beheer heeft gedaan over het hele interne ICT infrastructuur. Degene die het altijd heeft gedaan, is een wat oudere man die ook nog eens aanzien heeft binnenin het bedrijf omdat hij bijvoorbeeld naar binnen is gekomen met niks en zichzelf naar boven heeft gewerkt, omdat hij leergierig genoeg was en omdat hij meer over computers wist dan de meeste mensen toentertijd.

Hierdoor werd hij maar tot beheerder gestempeld van alles wat naar computer riekte, wat hij altijd met passie heeft gedaan. Maar omdat hij merkte dat de ontwikkelingen te snel gingen dan hij het kon bijbenen en binnenin het bedrijf ook steeds meer complexe vraagstukken geopperd werden, werd hij dus overgeplaatst naar een andere functie en kwam die vriend van mij voor in de plaats.

Je moet je voorstellen dat je aankomt op je nieuwe werkplek en na de nodige sociale bezigheden(handjes schudden etc.) ga je eindelijk aan het werk. Je ziet een paar oude servers staan die inmiddels al jaren hun trouwe dienst doen maar waar je toch wel te aan kan horen dat de machines het moeilijk hebben. Je logt in op de servers met de gegeven wachtwoorden en nadat je deze allemaal veranderd hebt kom je maar slechts tot één conclusie: dat het een pestbende is op de servers en je probeert jouw verbazing te verbergen maar je kon het het krabben achter de oren niet onderdrukken. Je probeert je in te lezen met de summiere documentatie die aan jou gegeven is die op een aparte manier is opgesteld. Ondertussen komen er mensen binnen met de vraag waarom zij niet meer konden inloggen op de server. Je hoort hun verhaal aan en komt erachter dat de vorige beheerder de administrator wachtwoorden ook aan bepaalde gebruikers heeft gegeven voor uitlopende redenen. Na een check op de regels van de firewall breken de tranen uit jouw ogen want niets staat goed dicht met dus het enorme gevaar dat het bedrijfsnetwerk wel gehackt had kunnen worden zonder dat daar iemand erg in heeft. Wat op navraag ook een keer is gebeurd wat als resultaat had dat dus die firewall werd aangeschaft.

Een overduidelijk klassieke nachtmerrie voor een nieuwe beheerder die vandaag de dag gelukkig steeds minder voor komt. Al blijft de documentatie in veel gevallen nog steeds van lage kwaliteit in veel gevallen ongeacht wat voor omgeving dan ook. Ik vraag mij bij deze ondertussen af of er niet een naslagwerk is voor het schrijven van documentatie voor en door beheerders. Niet dat ik het nodig heb maar als aanrader als ik weer zo’n geval mee maak.

Wat helaas ook voor komt is de situatie waarbij een technische manager die voorheen altijd beheerder is geweest, zijn oude functie niet kan loslaten. Met andere woorden: nog steeds in willen loggen op de servers en problemen willen oplossen terwijl er andere beheerders zijn die deze verantwoordelijkheden hebben. Ik heb zoiets dergelijks meegemaakt en kan zeggen dat het verdomd moeilijk is om het op een goeie manier mee om te gaan als je geen ruggensteun krijgt. Je moet als beheerder ongestoord jouw werkzaamheden kunnen doen. En daar horen directieleden en/of managers die graag willen weten wat je uitspookt en liefst graag per minuut een verslag willen hebben er niet bij. Er is een fijne lijn tussen kritisch werkzaamheden beoordelen en het substantieel uiten van collegiale wantrouwen. Mocht je het als manager niet vertrouwen dan had je tijdens de sollicitatie naar een Akte van Gedrag kunnen vragen.

Ook zijn er beheerders die niet erop zitten te wachten om waakdiensten te draaien. Mag ik mij dan hard op uiten dat je als beheerder dan niet in het vak hoort? Waakdiensten horen er eenmaal bij en natuurlijk is het storend om gewekt te worden midden in de nacht maar je krijgt wel minimaal een financiële compensatie of een “tijd voor tijd” regeling ervoor terug. Zo niet dan verdien je of teveel of je hebt een slechte werkgever.

En hoe je nou wend of keert als bedrijf: jouw beheerder hoort een fatsoenlijk compensatie te krijgen voor de werkzaamheden en mocht hij of zij dat niet krijgen dan is de kans gewoon heel groot dat de beheerder na een bepaalde tijd weer eens rond gaat kijken.

Maar ik ga maar eens kijken of er koffie is.. Het zal wel weer een lange nacht worden…

Porting hell voor bedrijven

Door Typnix op maandag 13 december 2010 14:46 - Reacties (10)
Categorie: -, Views: 4.103

Als je met recente versies van Unix zoals AIX en Solaris samen met OSS wilt werken dan valt het jou gelijk op dat de OSS pakketten die geschikt voor deze platformen vrijwel altijd te oud zijn. En ook alleen geschikt zijn voor oudere versies van het besturingssysteem die jij in beheer hebt. Noem als voorbeeld: MySQL5.0.x die dan alleen gecompileerd is voor Solaris 8 of een GNU GCC 4.2.4 die alleen geschikt is voor AIX 5.2.

Als voorstander van OSS laat ik mij niet door dit soort dingen afschrikken (mits ik het niet direct nodig heb) maar als ik onder werktijd een wat recentere versie zou willen hebben van een pakket, is dit dus wel slikken. Het dus niet zo vreemd dat er dus collega's zijn die ervoor kiezen om gelijkwaardige pakketten te nemen die ook nog door de fabrikant wordt ondersteund. Los van het feit wat voor nut betaalde ondersteuning heeft is het gewoon naar mijn inziens een gemiste kans.

Om maar als voorbeeld te nemen: als ik een recente versie wil van bijvoorbeeld Postfix met MySQL support voor Solaris 10 wil hebben dan moet ik het pakket eerst compileren voordat ik het kan gebruiken. Ik hoef de kenners niet te vertellen dat Postfix zich makkelijker laat compileren door GNU GCC. Het punt alleen is dat er geen recente versie aanwezig is voor Solaris 10. En er is wel een versie maar die is alleen geschikt voor Solaris 8. En die van Solaris 8 is niet geschikt voor Solaris 10. En omdat Sun in Solaris 10 de mappenstructuur heeft aangepast en nog meer van dat soort dingen, ben ik verplicht om te compileren.
En het compileren van GNU GCC is een langdurig werkje. Want GNU GCC heeft ook nog eens een forse lijst aan afhankelijkheden waarmee je rustig een A4tje kan vullen en die moeten eerst gecompileerd worden voordat je eindelijk aan GCC mag beginnen.

En dan hoef ik jullie niet te vertellen dat mocht ik dit onder werktijd doen dat dan mijn leidinggevende mij de wind van voren zou geven als ik het alleen maar zou denken.

En ongeacht of de duur van het compileren van GCC en zijn bijhorende afhankelijkheden lang of kort zal zijn, is de kans dat er een pakket zal zijn die niet wil compileren vanwege uitlopende redenen nog steeds aanwezig. Ik heb het dan over de regelrechte programmeerfouten tot aan echte systeemafhankelijke verschillen zijn die dan recht getrokken moeten worden voordat het pakket daadwerkelijk klaar is om zonder problemen te compileren aanwezig omdat het aantal mensen wat de kans heeft genomen om dit uit te zoeken aanzienlijk kleiner is dan de voor de platformen zoals Linux. Dit natuurlijk allemaal omdat vanwege de gesloten aard van Solaris en AIX.

En met dit alles maakt het gebruik van OSS op deze platformen in een bedrijfsomgeving een "no-go" situatie. Tenzij ik ervoor kies om dat ene pakket te nemen van Sun of van IBM.
En dan ben je er nog niet van af want het ene pakket laat zich wel compileren met die ene compiler en de andere weer niet met die andere. Dus dan wordt de keuze om een een kant -en klare oplossing op een ander platform zoals Microsoft Exchange, waarbij ik nergens over na hoeft te denken, wel heel groot en dat is erg jammer. Omdat daarmee de kans om opensourcesoftware goed te laten groeien in het bedrijfsleven veel kleiner is dan wanneer er situatie is waarbij er een aanzienlijke lijst aan voorgecompileerde pakketten zijn die je op een recente versie van een platform installeren.

En natuurlijk is het voor een project zoals libgmp ondoenlijk om dit te doen en dat zal dus ook niet gebeuren. Daarom pleit ik eigenlijk voor een platform die zich inzet voor het aanbieden van OSS op gesloten platformen op een gebruiksvriendelijke wijze om zo OSS beter in de markt te zetten. En het is ook voor het bedrijfsleven drempel minder om OSS niet te gebruiken. Er zijn particuliere initiatieven die dit ook doen alleen die zijn beperkt in hun mogelijkheden. Maar die lopen ook achter met hun versies en dat is uiteindelijk ook niet bevorderend. Het zelf oprichten van een dergelijk platform doe je ook niet even want daar heb je resources nodig zoals natuurlijk machines, ontwikkelaars en een goede organisatie.

Het overlaten aan de fabrikanten zelf is ook niet verstandig want het ondersteunen van OSS is plassen in eigen vijver en dat doe je gewoon niet. IBM biedt wel zelf pakketten aan maar die zijn zo oud dat het eigenlijk niet meer verantwoordt is.

Ik denk dat ik daarom in de loop van de tijd een aantal artikelen zal schrijven over hoe je zelf een voorgecompileerd pakket kan bouwen en dan kijken wie het snelste en het beste voorgecompileerde pakket bouwen.

Tabee

Het sollicitatiegesprek.

Door Typnix op vrijdag 10 december 2010 15:26 - Reacties (27)
Categorie: -, Views: 5.472

Het is nog ochtend als ik de deur uitstap. Als ik kijk op mijn horloge is half negen.
Een prille zon gloort in de lucht en begint zelfs zijn warmte al goed uit te stralen.
Het is juli, en gelukkig heb ik mijn kleding daarop aangepast. Gekleed in een zwarte pantalon en een zwart overhemd met daaronder een gepast hemd en glimmende schoenen ben ik gewapend met een bijpassende tas waarmee ik ervoor zorgen dat de eerste indruk verpletterend zal zijn.

Met gepaste trots loop ik met een snelle pas naar de tramhalte. Deze staat vol met mensen wat helaas twee dingen kan betekenen: er is een tram tussenuit gevallen of er moet een tram arriveren. Gelukkig was ik gewoon precies op tijd want ik zag al in de verte een voortschrijdend gele gloed aankomen.

De mensen die al in de tramhalte stonden werden onrustig en begonnen langzaam naar de stoeprand te lopen terwijl de gele gloed steeds meer op een voertuig begon te lijken. Voordat de tram stopte vormen zich al een aantal groepen mensen rondom de deuren. Als de deuren open gaan en mensen zijn uitgestapt, stap ik samen met een stoet de tram binnen. Nadat ik mijn buskaart in het stempelautomaat gefriemeld had, kom ik tot de conclusie dat er geen zitplaatsen meer zijn, dus ik ga op het tussenstuk staan tot het moment dat ik een plek zag vrijkomen en erop ging zitten. Met een gezonde dosis aan nervositeit zit mezelf pepwoorden op te dreunen en waar ik op moet letten.

Op een geven moment besluit ik mijn aantekeningen door te nemen over het bedrijf en dus pak ik mijn schrijfblok waarin ik het allemaal opgeschreven had.

Als ik mijn schrijfblok opensla, krijg ik het ineens heel erg warm. Want ik heb het verkeerde schrijfblok gepakt. Weer een slimme actie van mij, maar niet heus. Maar ja, wat weet ik nog? Ik heb zoveel gesprekken gevoerd de afgelopen tijd dat ik niet meer wist wie en wat deed! En de afspraak verzetten kon ook niet want ik had niet tijdig mijn beltegoed opgewaardeerd. Kortom, een miniramp voltrok zich in de volle tram en niemand die het doorhad. En voordat ik er erg in had kwam ik bij de halte waar ik moest uitstappen.

Na wat gezoek, want gelukkig wist ik nog wel welk bedrijf ik moest hebben en de naam van mijn gesprekspartner, vond ik het bewuste pand waar ik moest zijn.
Een mooi pand wat zich in een sjieke buurt bevond met niet ver vandaan, een haventje voor plezierjachten.

Nadat ik had aangebeld en binnen was gelaten door de receptioniste en had aangegeven dat ik een afspraak om half tien had, gaf de receptioniste aan dat ik in de lobby moest ik wachten. En ze belt iemand op wat naar waarschijnlijkheid mijn contactpersoon zou zijn maar ik had het gesprek niet goed gehoord omdat ik al bezig was om mezelf mentaal aan het voorbereiden. En ondertussen ik liep naar de lobby om te wachten voor mijn afspraak. En dat wachten duurde best lang. Zelfs zo lang dat ik de receptioniste vroeg waar de persoon bleef waarmee ik een afspraak had.

"Oh, maar u bent niet die persoon die uit Groningen moest komen?!". Een steek van irritatie ging door mij heen. Toch heb ik uit zelfbescherming heb ik maar duidelijk gemaakt dat ik in dezelfde stad verbleef als waar het bedrijf zich gevestigd had.
"Maar wie moet u dan hebben?" Ik noemde een naam en ze begon te bellen. Een moment later mocht ik doorlopen naar de benedenverdieping. Kelder mocht je het ook wel noemen maar dat klinkt minder chique.

Ik wordt opgevangen door een lekker vlot in een strakke spijkerbroek en een t-shirt gekleedde dame die zichzelf als Sandra voorstelde. En zoals bij veel bedrijven waar jonge mensen werken zijn er ook aantrekkelijke dames en Sandra was zeer aantrekkelijk.

Sandra begeleid mij naar een kamer en vraagt aan mij om plaats te nemen en of ik wat wilde drinken. Als ik aangeef dat ik thee met suiker wil, loopt ze met een strenge pas weg.
Om er niet teveel in detail te gaan: ik vond het absoluut geen straf om met haar gesprek aan te gaan.

Ze komt terug met een kop thee en een schrijfmap en ze gaat zitten. Ze begint het gesprek met een korte uitleg hoe het gesprek zal verlopen en wat de verdere gang zal zijn. Toen kreeg ik de door mij gevreesde vraag: "wat weet je van ons bedrijf?".

Met geknepen bilwangen vertelde ik op een toch professionele wijze dat ik het een en ander wel had doorgenomen maar dit niet meer wist omdat ik niet het juiste schrijfblok had meegenomen. En het dus niet doorhad kunnen nemen met de bijhorende vraag of zij het dan alsnog mij wilde vertellen, met de bijhorende excuses.

Sandra werd rood, haar ogen begonnen te gloeien en tot mijn verbazing ze ontstak in blinde woede. "Niet weer! Ik heb ook weer wat!" riep zij hardop bij zichzelf uit.
En dat gebeurde zonder overdrijven volle twintig seconden lang!

En ik? Ik keek en genoot heel stilletjes.

Nadat ze uitgeraasd was en besefte dat ik nog in de kamer was, vervolgde ze weer het gesprek met dat ze één keer wilde uitleggen maar dat ik daarna echt een nieuwe afspraak moest maken zodat ik mij wel fatsoenlijk kon voorbereiden, waar ik vreemd genoeg mee akkoord ging.

En zo begon ze geïrriteerd alsnog haar verhaal over het reilen en zeilen van het bedrijf te vertellen. Tot het moment dat ze zei dat op de website van het bedrijf, een webpagina aanwezig was waar je als bezoeker met regelmaat kon kijken welke aanvragen het bedrijf had. Waarop ik antwoordde met een lichte plagerige toon en een glimlach: "Nou, ik heb jullie website gekeken maar ik kon geen vacatures vinden."

"Als blikken konden doden.."

Nadat ze klaar was met haar verhaal eindige ze het gesprek en ik pak mijn spullen in.
Als een schooljuffrouw begeleide ze mij naar de receptie.

Terwijl ze mij een ferme handdruk geeft spreekt ze mij nog een keer streng toe.
Ik genoot zichtbaar van de laatste glimp van haar verschijning als ik de deur uitstap en zij de deur achter mij dicht doet.

Al gierend van de lach loop ik terug naar de tram en met het besluit om niet in zee te gaan met het bedrijf. En Sandra? Naar mijn weten vanuit een online profiel ging ze kickboksen, dus die tweede afspraak ging vanuit mijn kant in ieder geval al helemaal niet door.

Getik

Door Typnix op donderdag 9 december 2010 16:43 - Reacties (9)
Categorie: -, Views: 4.357

Het is donker op zijn kamer.
Het enige wat licht gaf was zijn grote LCD scherm die zelfs ver door zijn kamer heen kon schijnen. Hij typt hevig alsof hij een race tegen de klok aan het doen is.
De deur valt open en er komt een stem uit die zei: "Hey gast, kom je naar beneden?"
"Nee" zei hij kortaf met als gevolg dat de deur weer dichtviel. Een zucht volgde.
Door dit voorval komt hij ineens tot de conclusie dat hij een fout heeft gemaakt.
Met als gevolg dat hij een lichte vloek slaakt en een paar rammen op de 'backspace' knop doet.

"Opnieuw" denkt hij bij zichzelf.

Hij vervolgt zijn hevig getik en weer wordt hij onderbroken met een geluid uit zijn boxen.

Een *ploing gevolgd met een bericht dat zegt: "Schatje, kom je nog vanavond?"
Een alt-tab en een nors gezicht beantwoordde hij het bericht: "Nee, ik ben erg druk bezig met werk.". Na een alt-tab vervolgt hij zijn routinematig getik.

Hij wacht een seconde om te zien wat hij bereikt had.
Een nog grotere vloek volgt. Hij wrijft met zijn handen zijn ogen uit en kijkt op de klok.
Als hij ziet dat het 23:41 is, komt er een grom uit zijn keel. "Te weinig tijd" denk hij bij zichzelf maar de drang om datgene af te maken waar hij mee bezig is doet hem besluiten om verder te gaan. Na wat getik en geram op de "return" toets krijgt ineens het resultaat wat hij wilde zien.

En weer komt er een geluid uit zijn boxen, weer een bericht van zijn geliefde.
"Maar schat, zie ik je morgenavond dan wel ingame?" Hij slaakt een diepe zucht en tikt: "Ik bel je morgen wel als ik klaar ben.".

Nadat hij op de "return" toets heeft geramd, pakt hij de muis en verlost hij zichzelf van de zoveelste storende factor. En het gevoel dat de tijd hem tegen wordt vergroot hij op zijn klok "23:55" ziet knipperen.

En weer vervolgd hij zijn getik wat sneller en meer geïrriteerd.
Met een "importvg hdisk4" eindigt zijn harde getik.

Eindelijk wordt hij beloond, want hij met een harde en diepe zucht laat gelden.
Een gevoel van opluchting en alsof hij een wedergeboorte heeft beleeft deed hem weer ontwaken.

Het valt niet mee om een AIX volumegroup te herimporten...