Het sollicitatiegesprek.

Door Typnix op vrijdag 10 december 2010 15:26 - Reacties (27)
Categorie: -, Views: 5.494

Het is nog ochtend als ik de deur uitstap. Als ik kijk op mijn horloge is half negen.
Een prille zon gloort in de lucht en begint zelfs zijn warmte al goed uit te stralen.
Het is juli, en gelukkig heb ik mijn kleding daarop aangepast. Gekleed in een zwarte pantalon en een zwart overhemd met daaronder een gepast hemd en glimmende schoenen ben ik gewapend met een bijpassende tas waarmee ik ervoor zorgen dat de eerste indruk verpletterend zal zijn.

Met gepaste trots loop ik met een snelle pas naar de tramhalte. Deze staat vol met mensen wat helaas twee dingen kan betekenen: er is een tram tussenuit gevallen of er moet een tram arriveren. Gelukkig was ik gewoon precies op tijd want ik zag al in de verte een voortschrijdend gele gloed aankomen.

De mensen die al in de tramhalte stonden werden onrustig en begonnen langzaam naar de stoeprand te lopen terwijl de gele gloed steeds meer op een voertuig begon te lijken. Voordat de tram stopte vormen zich al een aantal groepen mensen rondom de deuren. Als de deuren open gaan en mensen zijn uitgestapt, stap ik samen met een stoet de tram binnen. Nadat ik mijn buskaart in het stempelautomaat gefriemeld had, kom ik tot de conclusie dat er geen zitplaatsen meer zijn, dus ik ga op het tussenstuk staan tot het moment dat ik een plek zag vrijkomen en erop ging zitten. Met een gezonde dosis aan nervositeit zit mezelf pepwoorden op te dreunen en waar ik op moet letten.

Op een geven moment besluit ik mijn aantekeningen door te nemen over het bedrijf en dus pak ik mijn schrijfblok waarin ik het allemaal opgeschreven had.

Als ik mijn schrijfblok opensla, krijg ik het ineens heel erg warm. Want ik heb het verkeerde schrijfblok gepakt. Weer een slimme actie van mij, maar niet heus. Maar ja, wat weet ik nog? Ik heb zoveel gesprekken gevoerd de afgelopen tijd dat ik niet meer wist wie en wat deed! En de afspraak verzetten kon ook niet want ik had niet tijdig mijn beltegoed opgewaardeerd. Kortom, een miniramp voltrok zich in de volle tram en niemand die het doorhad. En voordat ik er erg in had kwam ik bij de halte waar ik moest uitstappen.

Na wat gezoek, want gelukkig wist ik nog wel welk bedrijf ik moest hebben en de naam van mijn gesprekspartner, vond ik het bewuste pand waar ik moest zijn.
Een mooi pand wat zich in een sjieke buurt bevond met niet ver vandaan, een haventje voor plezierjachten.

Nadat ik had aangebeld en binnen was gelaten door de receptioniste en had aangegeven dat ik een afspraak om half tien had, gaf de receptioniste aan dat ik in de lobby moest ik wachten. En ze belt iemand op wat naar waarschijnlijkheid mijn contactpersoon zou zijn maar ik had het gesprek niet goed gehoord omdat ik al bezig was om mezelf mentaal aan het voorbereiden. En ondertussen ik liep naar de lobby om te wachten voor mijn afspraak. En dat wachten duurde best lang. Zelfs zo lang dat ik de receptioniste vroeg waar de persoon bleef waarmee ik een afspraak had.

"Oh, maar u bent niet die persoon die uit Groningen moest komen?!". Een steek van irritatie ging door mij heen. Toch heb ik uit zelfbescherming heb ik maar duidelijk gemaakt dat ik in dezelfde stad verbleef als waar het bedrijf zich gevestigd had.
"Maar wie moet u dan hebben?" Ik noemde een naam en ze begon te bellen. Een moment later mocht ik doorlopen naar de benedenverdieping. Kelder mocht je het ook wel noemen maar dat klinkt minder chique.

Ik wordt opgevangen door een lekker vlot in een strakke spijkerbroek en een t-shirt gekleedde dame die zichzelf als Sandra voorstelde. En zoals bij veel bedrijven waar jonge mensen werken zijn er ook aantrekkelijke dames en Sandra was zeer aantrekkelijk.

Sandra begeleid mij naar een kamer en vraagt aan mij om plaats te nemen en of ik wat wilde drinken. Als ik aangeef dat ik thee met suiker wil, loopt ze met een strenge pas weg.
Om er niet teveel in detail te gaan: ik vond het absoluut geen straf om met haar gesprek aan te gaan.

Ze komt terug met een kop thee en een schrijfmap en ze gaat zitten. Ze begint het gesprek met een korte uitleg hoe het gesprek zal verlopen en wat de verdere gang zal zijn. Toen kreeg ik de door mij gevreesde vraag: "wat weet je van ons bedrijf?".

Met geknepen bilwangen vertelde ik op een toch professionele wijze dat ik het een en ander wel had doorgenomen maar dit niet meer wist omdat ik niet het juiste schrijfblok had meegenomen. En het dus niet doorhad kunnen nemen met de bijhorende vraag of zij het dan alsnog mij wilde vertellen, met de bijhorende excuses.

Sandra werd rood, haar ogen begonnen te gloeien en tot mijn verbazing ze ontstak in blinde woede. "Niet weer! Ik heb ook weer wat!" riep zij hardop bij zichzelf uit.
En dat gebeurde zonder overdrijven volle twintig seconden lang!

En ik? Ik keek en genoot heel stilletjes.

Nadat ze uitgeraasd was en besefte dat ik nog in de kamer was, vervolgde ze weer het gesprek met dat ze ťťn keer wilde uitleggen maar dat ik daarna echt een nieuwe afspraak moest maken zodat ik mij wel fatsoenlijk kon voorbereiden, waar ik vreemd genoeg mee akkoord ging.

En zo begon ze geÔrriteerd alsnog haar verhaal over het reilen en zeilen van het bedrijf te vertellen. Tot het moment dat ze zei dat op de website van het bedrijf, een webpagina aanwezig was waar je als bezoeker met regelmaat kon kijken welke aanvragen het bedrijf had. Waarop ik antwoordde met een lichte plagerige toon en een glimlach: "Nou, ik heb jullie website gekeken maar ik kon geen vacatures vinden."

"Als blikken konden doden.."

Nadat ze klaar was met haar verhaal eindige ze het gesprek en ik pak mijn spullen in.
Als een schooljuffrouw begeleide ze mij naar de receptie.

Terwijl ze mij een ferme handdruk geeft spreekt ze mij nog een keer streng toe.
Ik genoot zichtbaar van de laatste glimp van haar verschijning als ik de deur uitstap en zij de deur achter mij dicht doet.

Al gierend van de lach loop ik terug naar de tram en met het besluit om niet in zee te gaan met het bedrijf. En Sandra? Naar mijn weten vanuit een online profiel ging ze kickboksen, dus die tweede afspraak ging vanuit mijn kant in ieder geval al helemaal niet door.

Volgende: Porting hell voor bedrijven 12-'10 Porting hell voor bedrijven
Volgende: Getik 12-'10 Getik

Reacties


Door Tweakers user Stroopwafels, vrijdag 10 december 2010 15:31

Zulke blogs zijn dus leuk om door te lezen. :)

Door Tweakers user -RetroX-, vrijdag 10 december 2010 15:36

Mooi geschreven.

Maar wist je serieus niet meer bij wat voor bedrijf je had gesolliciteerd?

Door Tweakers user AW_Bos, vrijdag 10 december 2010 15:42

_O_ Geweldige blog

Door Tweakers user muppet99, vrijdag 10 december 2010 15:52

Mijn weekend begint weer met een lach. Leuk geschreven stuk :)

Door Tweakers user Maranello, vrijdag 10 december 2010 15:53

Al gierend van de lach loop ik terug naar de tram en met het besluit om niet in zee te gaan met het bedrijf.
Volgens mij had je die beslissing al direct had gemaakt nadat ze in blinde woede ontstak. Als ze al zo onsympathiek zijn naar sollicitanten, zou ik er niet willen werken. Mooi verhaal :)

[Reactie gewijzigd op vrijdag 10 december 2010 15:54]


Door Tweakers user Spetsnaz, vrijdag 10 december 2010 15:53

De zon gloort in de lucht en begint zelfs zijn minimale warmte al goed uit te stralen.
Minimale warmte? Zonder de zon zou het hier rond de -250 graden zijn.

Door Tweakers user Typnix, vrijdag 10 december 2010 15:57

-RetroX- schreef op vrijdag 10 december 2010 @ 15:36:
Mooi geschreven.

Maar wist je serieus niet meer bij wat voor bedrijf je had gesolliciteerd?
Ik sprak toentertijd zoveel bedrijven en personen dat ik zelfs dagen had met 3 gesprekken.
En ik had ook wel voorbereid maar omdat ik zoveel personen had gesproken was ik het ook weer vergeten. En gelukkig maak ik altijd aantekeningen dus ik kijk altijd van te voren wat ik heb opgeschreven. Maar ja, dan moet je die ene schrijfblok wel meenemen.

[Reactie gewijzigd op vrijdag 10 december 2010 15:58]


Door Tweakers user Afvalzak, vrijdag 10 december 2010 15:57

Leuke blog maar er zitten wel wat foutjes/vage stukken in.

Vooral dit stuk:
Sandra werd rood, haar ogen begonnen te gloeien en tot mijn verbazing ze ontstak in blinde woede. "Niet weer! Ik heb ook weer wat!" En wel nog veel meer riep zij hardop bij zichzelf uit. En dat gebeurde zonder overdrijven volle twintig seconden lang!

En ik? Ik keek en genoot heel stilletjes.

Nadat ze uitgeraasd was en besefte dat ik nog in de kamer was, vervolgde ze weer het gesprek met dat ze ťťn keer wilde uitleggen maar daarna een nieuwe maken zodat ik mij wel fatsoenlijk kon voorbereiden, waar ik vreemd genoeg mee akkoord ging.
Ze werd boos omdat jij je niet goed genoeg voorbereid had en zegt daarna dat ze een nieuwe ging maken? Wat gaat ze maken dan ? :P

Door Tweakers user Deurges, vrijdag 10 december 2010 15:57

Hahahahaha super.. Sandra.. Leuk voor de vrijdag middag! Dank u! :*)
En waarom niet Sandra pakken en dan andere job zoeken? }>

Door Tweakers user Typnix, vrijdag 10 december 2010 16:05

afvalzak schreef op vrijdag 10 december 2010 @ 15:57:
Leuke blog maar er zitten wel wat foutjes/vage stukken in.

Vooral dit stuk:

[...]


Ze werd boos omdat jij je niet goed genoeg voorbereid had en zegt daarna dat ze een nieuwe ging maken? Wat gaat ze maken dan ? :P
Bedankt en aangepast! :)

Door Tweakers user Cyphax, vrijdag 10 december 2010 16:16

Ik vermoed dat dit de punchline is:
Waarop ik antwoordde met een lichte plagerige toon en een glimlach: "Nou, ik heb jullie website gekeken maar ik kon geen vacatures vinden."
Maar ik snap 'm niet.

Door Tweakers user NoE, vrijdag 10 december 2010 16:28

Vage sollicitatie, sowieso voorbereiding is het halve werk. Ben je Łberhaupt serieus opzoek naar werk?

Je geeft aan dat je een systeembeheerder bent, althans volgens je profiel, 28 jaar en dan nog afhankelijk zijn van een prepaid telefoon?.

Indien een schrijfblok is vergeten is het tegenwoordig heel makkelijk om via je telefoon even snel een blik te werpen op de website. Je geeft aan dat je aantekening had gemaakt, ik kan me niet voorstellen dat je die terstond vergeten bent. Tevens zijn er ook vaak brochures bij de receptie waar je je even heel snel ik kan verdiepen. Als je je niet verdiept in een bedrijf heeft het ook niet echt zin om daar te gaan werken en komt het bij mij over als zijnde, "het is dat het moet".

Toen ze boos werd, en terecht, had je ook kunnen vragen wat hen zo onderscheidend maakt ten opzichte van de rest van de markt en/of iedereen deze energieke houding heeft bij het bedrijf?.

Maarre zonder foto's van "Sandra" is dit allemaal een beetje waardeloos. :)

Door Tweakers user regmaster, vrijdag 10 december 2010 16:34

Je had je er ook gewoon uit kunnen bluffen door 'ja' te antwoorden op haar vraag, om deze direct over te nemen met een wedervraag over de inhoud van de functie. Zo had je haar vermoedelijk in een rol gezet die ze waarschijnlijk niet had verwacht.
Altijd weer leuk, een beetje spelen met mensen tijdens gesprekken. Vergt wel een verzekerde uitstraling want als je een nerveuze uitstraling hebt val je geheid door de mand.

Door Tweakers user Airdack, vrijdag 10 december 2010 16:44

Waarom zou je uberhaupt gaan solliciteren als je duidelijk toch geen interesse had in het bedrijf? Je weet toch wel uit je hoofd bij wat voor bedrijf je gaat solliciteren? En waarom zou je zoveel gesprekken voeren, je kan je beter focussen op een paar bedrijven die je echt wat lijken dan 100en gesprekken te gaan doen ...

Ik besef me dat dit heel negatief overkomt maar ik was eigenlijk niet heel erg onder de indruk van je blog, ik kan me best voorstellen dat die vrouw geen zin heeft om haar tijd te verdoen met iemand die toch niet serieus bij haar wil komen werken :)

Door Tweakers user Phyc, vrijdag 10 december 2010 16:44

"Ik wordt opgevangen door een vlot gekleed in spijkerbroek dame die ik vanaf dit punt Sandra noem."

Hier wilde ik stoppen met lezen, maar bleef doorgaan in de hoop een foto van de betreffende Sandra te vinden.

Door Tweakers user Typnix, vrijdag 10 december 2010 16:48

NoE schreef op vrijdag 10 december 2010 @ 16:28:
Vage sollicitatie, sowieso voorbereiding is het halve werk. Ben je Łberhaupt serieus opzoek naar werk?

Je geeft aan dat je een systeembeheerder bent, althans volgens je profiel, 28 jaar en dan nog afhankelijk zijn van een prepaid telefoon?.

Indien een schrijfblok is vergeten is het tegenwoordig heel makkelijk om via je telefoon even snel een blik te werpen op de website. Je geeft aan dat je aantekening had gemaakt, ik kan me niet voorstellen dat je die terstond vergeten bent. Tevens zijn er ook vaak brochures bij de receptie waar je je even heel snel ik kan verdiepen. Als je je niet verdiept in een bedrijf heeft het ook niet echt zin om daar te gaan werken en komt het bij mij over als zijnde, "het is dat het moet".

Toen ze boos werd, en terecht, had je ook kunnen vragen wat hen zo onderscheidend maakt ten opzichte van de rest van de markt en/of iedereen deze energieke houding heeft bij het bedrijf?.

Maarre zonder foto's van "Sandra" is dit allemaal een beetje waardeloos. :)
Dit is een gesprek die ik vijf jaar geleden had gevoerd en in welke hoedanigheid ik was toen het gebeurde maakt in dit geval niets uit. Het is en blijft een vreemd gesprek.

Foto's worden niet verschaft simpelweg omdat ik dat niet netjes vind.

Door Tweakers user Typnix, vrijdag 10 december 2010 16:57

regmaster schreef op vrijdag 10 december 2010 @ 16:34:
Je had je er ook gewoon uit kunnen bluffen door 'ja' te antwoorden op haar vraag, om deze direct over te nemen met een wedervraag over de inhoud van de functie. Zo had je haar vermoedelijk in een rol gezet die ze waarschijnlijk niet had verwacht.
Altijd weer leuk, een beetje spelen met mensen tijdens gesprekken. Vergt wel een verzekerde uitstraling want als je een nerveuze uitstraling hebt val je geheid door de mand.
Ik was toen het gebeurde nog niet ervaren genoeg om het zo te zeggen. Nu weet ik het wel beter. En weet ik goed waarop ik moet letten. De mooie vrouwen binnen bepaalde bedrijven hebben een bepaalde taak. En of ik die taak zo schoon vind wil ik mij niet te veel over uitlaten.

Door Tweakers user Typnix, vrijdag 10 december 2010 17:08

Airdack schreef op vrijdag 10 december 2010 @ 16:44:
Waarom zou je uberhaupt gaan solliciteren als je duidelijk toch geen interesse had in het bedrijf? Je weet toch wel uit je hoofd bij wat voor bedrijf je gaat solliciteren? En waarom zou je zoveel gesprekken voeren, je kan je beter focussen op een paar bedrijven die je echt wat lijken dan 100en gesprekken te gaan doen ...
Hoe kom je erbij dat dit een recentelijk gebeurtenis is? En toen het gebeurde wist ik wel wat ik wilde maar nog niet waar ik het wilde omdat de markt toen er nog voor moest groeien.
Ik besef me dat dit heel negatief overkomt maar ik was eigenlijk niet heel erg onder de indruk van je blog, ik kan me best voorstellen dat die vrouw geen zin heeft om haar tijd te verdoen met iemand die toch niet serieus bij haar wil komen werken :)
Ik vind het jammer dat jij niet het besef hebt wat de dame in kwestie ook had kunnen doen: professioneel gedragen. Als je inderdaad meerdere sollicitanten hebt die zich niet goed hebben voorbereid dan kan ik mij best voorstellen dat je baalt maar dan nog heb je alsnog professioneel te gedragen en niet woedend worden want daarmee zet je het bedrijf gewoon voor gek. En dat er sollicitanten zijn die zich niet goed hebben voorbereid zijn eenmaal de hiaten van haar vak en daar moet zij iets mee doen en niet ik.

Maar gezien je nog geen ervaring hebt met het echte bedrijfsleven kan ik mij voorstellen dat je er weinig begrip hebt over hoe het wel zou moeten gaan.

[Reactie gewijzigd op vrijdag 10 december 2010 17:18]


Door Tweakers user i-chat, vrijdag 10 december 2010 17:19

NoE schreef op vrijdag 10 december 2010 @ 16:28:
Vage sollicitatie, sowieso voorbereiding is het halve werk. Ben je Łberhaupt serieus opzoek naar werk?

Je geeft aan dat je een systeembeheerder bent, althans volgens je profiel, 28 jaar en dan nog afhankelijk zijn van een prepaid telefoon?.

Indien een schrijfblok is vergeten is het tegenwoordig heel makkelijk om via je telefoon even snel een blik te werpen op de website. Je geeft aan dat je aantekening had gemaakt, ik kan me niet voorstellen dat je die terstond vergeten bent. Tevens zijn er ook vaak brochures bij de receptie waar je je even heel snel ik kan verdiepen. Als je je niet verdiept in een bedrijf heeft het ook niet echt zin om daar te gaan werken en komt het bij mij over als zijnde, "het is dat het moet".

Toen ze boos werd, en terecht, had je ook kunnen vragen wat hen zo onderscheidend maakt ten opzichte van de rest van de markt en/of iedereen deze energieke houding heeft bij het bedrijf?.

Maarre zonder foto's van "Sandra" is dit allemaal een beetje waardeloos. :)
vind ik een beetje, slap argument, als bedrijf dien je je gewoon goed te profileren, en als jij als intervieuwer al niet in staat bent om met mensen om te gaan durf ik sirrieus vraagtekens te stellen bij het dilemma wanneer je een incompetente klant tegen heet lijf loopt.

ik vind deze aanpak zeer gedurft door gewoonweg toe te geven dat je een gigantische blunder hebt begaan. op dat moment kan ze 2 dingen doen, je eerlijkheid accepteren er 5 woorden aan vuil maken en je x minpunten geven en doorgaan met het gesprek dat betekend een aanzienlijk lagere kans op die baan, maar er zijn nog mogelijkheden genoeg om je gezicht te redden, bijv: door aan te tonen dat je zelfs zonder gedegen voorbereiding in staat bent om efficiŽnt met de situatie om te gaan.

andere optie is om direct het gesprek te kappen, maar uitvallen is zo onprofessioneel dat ik zelfs als klant en/of relatie van zo'n bedrijf direct zou overwegen of de samenwerking nog wel voortgezet zou moeten worden.

het enige sollicitatie (stage) gesprek dat ik ooit heb gevoerd (vanuit haar standpunt overigens) besloot ik zo'n beetje met de vraag wat nu zijn grootste whoops- moment was.
en uiteindelijk natuurlijk ook hoe ie het opgelost heeft. als ie me dit verhaal had verteld had ik vermoedelijk behoorlijk moeite gehad om m'n lachen in te houden (net als nu overigens).

Door Tweakers user Airdack, vrijdag 10 december 2010 17:25

Typnix schreef op vrijdag 10 december 2010 @ 17:08:
[...]

Hoe kom je erbij dat dit een recentelijk gebeurtenis is? En toen het gebeurde wist ik wel wat ik wilde maar nog niet waar ik het wilde omdat de markt toen er nog voor moest groeien.


[...]

Ik vind het jammer dat jij niet het besef hebt wat de dame in kwestie ook had kunnen doen: professioneel gedragen. Als je inderdaad meerdere sollicitanten hebt die zich niet goed hebben voorbereid dan kan ik mij best voorstellen dat je baalt maar dan nog heb je alsnog professioneel te gedragen en niet woedend worden want daarmee zet je het bedrijf gewoon voor gek. En dat er sollicitanten zijn die zich niet goed hebben voorbereid zijn eenmaal de hiaten van haar vak en daar moet zij iets mee doen en niet ik.

Maar gezien je nog geen ervaring hebt met het echte bedrijfsleven kan ik mij voorstellen dat je er weinig begrip hebt over hoe het wel zou moeten gaan.
Geen ervaring in het bedrijfsleven? Hoe kom je daarbij? Omdat mijn Tweakers profiel niet bijgewerkt is? En natuurlijk snap ik wel dat de dame zich professional had kunnen gedragen, maar met mijn post probeer ik duidelijk te maken dat jij dat ook had kunnen doen :)

Door Tweakers user Engineer, vrijdag 10 december 2010 17:42

Als je een beetje professioneel was had je a) je schrijfblok niet vergeten (of beter nog, een half uurtje gespendeerd om het uit je bol te leren) b) je niet zo laten beinvloeden door Sandra haar voorkomen.

Niet dat ik aan beide punten had kunnen voldoen ;)

[Reactie gewijzigd op vrijdag 10 december 2010 17:43]


Door Tweakers user NoE, vrijdag 10 december 2010 19:12

[...]


vind ik een beetje, slap argument, als bedrijf dien je je gewoon goed te profileren, en als jij als intervieuwer al niet in staat bent om met mensen om te gaan durf ik sirrieus vraagtekens te stellen bij het dilemma wanneer je een incompetente klant tegen heet lijf loopt.

ik vind deze aanpak zeer gedurft door gewoonweg toe te geven dat je een gigantische blunder hebt begaan. op dat moment kan ze 2 dingen doen, je eerlijkheid accepteren er 5 woorden aan vuil maken en je x minpunten geven en doorgaan met het gesprek dat betekend een aanzienlijk lagere kans op die baan, maar er zijn nog mogelijkheden genoeg om je gezicht te redden, bijv: door aan te tonen dat je zelfs zonder gedegen voorbereiding in staat bent om efficiŽnt met de situatie om te gaan.

andere optie is om direct het gesprek te kappen, maar uitvallen is zo onprofessioneel dat ik zelfs als klant en/of relatie van zo'n bedrijf direct zou overwegen of de samenwerking nog wel voortgezet zou moeten worden.

het enige sollicitatie (stage) gesprek dat ik ooit heb gevoerd (vanuit haar standpunt overigens) besloot ik zo'n beetje met de vraag wat nu zijn grootste whoops- moment was.
en uiteindelijk natuurlijk ook hoe ie het opgelost heeft. als ie me dit verhaal had verteld had ik vermoedelijk behoorlijk moeite gehad om m'n lachen in te houden (net als nu overigens).
Buiten het feit dat zij zich niet professioneel heeft gedragen, dit staat buiten kijf. Moet je altijd deels voorbereid zijn op het onbekende en daarop anticiperen. Wellicht had zij ook haar aanteken blok vergeten, stond ze ook in de tram als een sardientje en had ze net haar maandelijkse periode nadat ze eerder haar vriendje die dag daarvoor had betrapt met d'r beste vriendin... je weet het niet he... :)

Ik ga d'r van uit dat het bedrijf niet op haar alleen functioneert, daarnaast weten we ook niet of het een interessant bedrijf was om voor te werken.

Aan de andere kant, als je haar woede c.q. frustratie had omgebogen c.q. tegen haar gekeerd, had je sowieso al een stapje voor op de rest gezien de eventuele vertrouwensrelatie... en wellicht meer... Straf in het kopieerhok!...

misschien ook niet... :)

Door Tweakers user Precision, vrijdag 10 december 2010 19:24

Ik had gewoon begonnen met een brede omschrijving, je weet de naam van het bedrijf dus wist je ook wel ruw wat ze deden. Zoals illusionisten mensen een persoons- beschrijving/omschrijving kunnen geven waarvan ze denken dat die enkel op hun van toepassing is maar in werkelijkheid geven ze altijd dezelfde. Gewoon zelfverzekerd beginnen praten. Jullie maken/doen blabla en blabla in dienst, maar hoe ziet een gemiddelde werkdag er eigenlijk uit van een blabla? Ik heb het al zo'n draai gegeven, maar ik heb het ook al zo gestuurd dat ze het zelf opsomde zonder dat ze het door had. Ik moest alleen luisteren en haar woorden (opsomming) in zinnen plaatsen.

Edit: Ik vind het eigenlijk net tof om onvoorbereid te zijn en te moeten anticiperen. Ik heb tijdens mijn studies 1001 (pin me niet vast op dat getal, het is bij wijze van spreken :+ ) presentaties moeten geven en dit vooral in groep. Ik heb er om mezelf scherp te houden een paar gegeven waarbij ik de slides pas op het moment zelf zag als ze werden geprojecteerd. Als je dan opmerkingen krijgt als "Goed voorbereid" dan moet je toch wel eens lachen als je buiten bent.

[Reactie gewijzigd op vrijdag 10 december 2010 19:29]


Door Tweakers user Typnix, zaterdag 11 december 2010 01:43

Airdack schreef op vrijdag 10 december 2010 @ 17:25:
[...]


Geen ervaring in het bedrijfsleven? Hoe kom je daarbij? Omdat mijn Tweakers profiel niet bijgewerkt is? En natuurlijk snap ik wel dat de dame zich professional had kunnen gedragen, maar met mijn post probeer ik duidelijk te maken dat jij dat ook had kunnen doen :)
Wat is er onprofessioneel aan om je eigen fouten toe te geven? Ja, het is stom maar onprofessioneel? Dacht ik niet.

Door Tweakers user Typnix, zaterdag 11 december 2010 01:56

NoE schreef op vrijdag 10 december 2010 @ 19:12:
Ik ga d'r van uit dat het bedrijf niet op haar alleen functioneert, daarnaast weten we ook niet of het een interessant bedrijf was om voor te werken.

Aan de andere kant, als je haar woede c.q. frustratie had omgebogen c.q. tegen haar gekeerd, had je sowieso al een stapje voor op de rest gezien de eventuele vertrouwensrelatie... en wellicht meer... Straf in het kopieerhok!...

misschien ook niet... :)
Ik ben persoonlijk van mening dat een vertrouwensband anders tot stand komt.
Het is in ieder geval niet op de wijze waarop Sandra het heeft aangepakt.
Een sollicitatiegesprek is niet alleen voor de sollicitant stressvol maar ook voor de sollicitatieafnemer. Als een sollicitatieafnemer al begint te flippen omdat de gesprekken niet gaan zoals zij dat wilt, hoe moet ik het mij dan voor kunnen stellen hoe reageert zij als er een prio 1 situatie voorkomt waarbij zij adequaat moet reageren en niets loopt zoals het hoort.. Gaat zij dan ook uitvallen?

Kortom, mijn vertrouwen heeft zij dan niet meer/


Door Tweakers user i-chat, zaterdag 11 december 2010 21:55

Typnix schreef op zaterdag 11 december 2010 @ 01:56:
[...]

Ik ben persoonlijk van mening dat een vertrouwensband anders tot stand komt.
Het is in ieder geval niet op de wijze waarop Sandra het heeft aangepakt.
Een sollicitatiegesprek is niet alleen voor de sollicitant stressvol maar ook voor de sollicitatieafnemer. Als een sollicitatieafnemer al begint te flippen omdat de gesprekken niet gaan zoals zij dat wilt, hoe moet ik het mij dan voor kunnen stellen hoe reageert zij als er een prio 1 situatie voorkomt waarbij zij adequaat moet reageren en niets loopt zoals het hoort.. Gaat zij dan ook uitvallen?

Kortom, mijn vertrouwen heeft zij dan niet meer/
goed samengevat en exact wat ik bedoel,

Reageren is niet meer mogelijk