Porting hell voor bedrijven

Door Typnix op maandag 13 december 2010 14:46 - Reacties (10)
Categorie: -, Views: 4.080

Als je met recente versies van Unix zoals AIX en Solaris samen met OSS wilt werken dan valt het jou gelijk op dat de OSS pakketten die geschikt voor deze platformen vrijwel altijd te oud zijn. En ook alleen geschikt zijn voor oudere versies van het besturingssysteem die jij in beheer hebt. Noem als voorbeeld: MySQL5.0.x die dan alleen gecompileerd is voor Solaris 8 of een GNU GCC 4.2.4 die alleen geschikt is voor AIX 5.2.

Als voorstander van OSS laat ik mij niet door dit soort dingen afschrikken (mits ik het niet direct nodig heb) maar als ik onder werktijd een wat recentere versie zou willen hebben van een pakket, is dit dus wel slikken. Het dus niet zo vreemd dat er dus collega's zijn die ervoor kiezen om gelijkwaardige pakketten te nemen die ook nog door de fabrikant wordt ondersteund. Los van het feit wat voor nut betaalde ondersteuning heeft is het gewoon naar mijn inziens een gemiste kans.

Om maar als voorbeeld te nemen: als ik een recente versie wil van bijvoorbeeld Postfix met MySQL support voor Solaris 10 wil hebben dan moet ik het pakket eerst compileren voordat ik het kan gebruiken. Ik hoef de kenners niet te vertellen dat Postfix zich makkelijker laat compileren door GNU GCC. Het punt alleen is dat er geen recente versie aanwezig is voor Solaris 10. En er is wel een versie maar die is alleen geschikt voor Solaris 8. En die van Solaris 8 is niet geschikt voor Solaris 10. En omdat Sun in Solaris 10 de mappenstructuur heeft aangepast en nog meer van dat soort dingen, ben ik verplicht om te compileren.
En het compileren van GNU GCC is een langdurig werkje. Want GNU GCC heeft ook nog eens een forse lijst aan afhankelijkheden waarmee je rustig een A4tje kan vullen en die moeten eerst gecompileerd worden voordat je eindelijk aan GCC mag beginnen.

En dan hoef ik jullie niet te vertellen dat mocht ik dit onder werktijd doen dat dan mijn leidinggevende mij de wind van voren zou geven als ik het alleen maar zou denken.

En ongeacht of de duur van het compileren van GCC en zijn bijhorende afhankelijkheden lang of kort zal zijn, is de kans dat er een pakket zal zijn die niet wil compileren vanwege uitlopende redenen nog steeds aanwezig. Ik heb het dan over de regelrechte programmeerfouten tot aan echte systeemafhankelijke verschillen zijn die dan recht getrokken moeten worden voordat het pakket daadwerkelijk klaar is om zonder problemen te compileren aanwezig omdat het aantal mensen wat de kans heeft genomen om dit uit te zoeken aanzienlijk kleiner is dan de voor de platformen zoals Linux. Dit natuurlijk allemaal omdat vanwege de gesloten aard van Solaris en AIX.

En met dit alles maakt het gebruik van OSS op deze platformen in een bedrijfsomgeving een "no-go" situatie. Tenzij ik ervoor kies om dat ene pakket te nemen van Sun of van IBM.
En dan ben je er nog niet van af want het ene pakket laat zich wel compileren met die ene compiler en de andere weer niet met die andere. Dus dan wordt de keuze om een een kant -en klare oplossing op een ander platform zoals Microsoft Exchange, waarbij ik nergens over na hoeft te denken, wel heel groot en dat is erg jammer. Omdat daarmee de kans om opensourcesoftware goed te laten groeien in het bedrijfsleven veel kleiner is dan wanneer er situatie is waarbij er een aanzienlijke lijst aan voorgecompileerde pakketten zijn die je op een recente versie van een platform installeren.

En natuurlijk is het voor een project zoals libgmp ondoenlijk om dit te doen en dat zal dus ook niet gebeuren. Daarom pleit ik eigenlijk voor een platform die zich inzet voor het aanbieden van OSS op gesloten platformen op een gebruiksvriendelijke wijze om zo OSS beter in de markt te zetten. En het is ook voor het bedrijfsleven drempel minder om OSS niet te gebruiken. Er zijn particuliere initiatieven die dit ook doen alleen die zijn beperkt in hun mogelijkheden. Maar die lopen ook achter met hun versies en dat is uiteindelijk ook niet bevorderend. Het zelf oprichten van een dergelijk platform doe je ook niet even want daar heb je resources nodig zoals natuurlijk machines, ontwikkelaars en een goede organisatie.

Het overlaten aan de fabrikanten zelf is ook niet verstandig want het ondersteunen van OSS is plassen in eigen vijver en dat doe je gewoon niet. IBM biedt wel zelf pakketten aan maar die zijn zo oud dat het eigenlijk niet meer verantwoordt is.

Ik denk dat ik daarom in de loop van de tijd een aantal artikelen zal schrijven over hoe je zelf een voorgecompileerd pakket kan bouwen en dan kijken wie het snelste en het beste voorgecompileerde pakket bouwen.

Tabee

Het sollicitatiegesprek.

Door Typnix op vrijdag 10 december 2010 15:26 - Reacties (27)
Categorie: -, Views: 5.450

Het is nog ochtend als ik de deur uitstap. Als ik kijk op mijn horloge is half negen.
Een prille zon gloort in de lucht en begint zelfs zijn warmte al goed uit te stralen.
Het is juli, en gelukkig heb ik mijn kleding daarop aangepast. Gekleed in een zwarte pantalon en een zwart overhemd met daaronder een gepast hemd en glimmende schoenen ben ik gewapend met een bijpassende tas waarmee ik ervoor zorgen dat de eerste indruk verpletterend zal zijn.

Met gepaste trots loop ik met een snelle pas naar de tramhalte. Deze staat vol met mensen wat helaas twee dingen kan betekenen: er is een tram tussenuit gevallen of er moet een tram arriveren. Gelukkig was ik gewoon precies op tijd want ik zag al in de verte een voortschrijdend gele gloed aankomen.

De mensen die al in de tramhalte stonden werden onrustig en begonnen langzaam naar de stoeprand te lopen terwijl de gele gloed steeds meer op een voertuig begon te lijken. Voordat de tram stopte vormen zich al een aantal groepen mensen rondom de deuren. Als de deuren open gaan en mensen zijn uitgestapt, stap ik samen met een stoet de tram binnen. Nadat ik mijn buskaart in het stempelautomaat gefriemeld had, kom ik tot de conclusie dat er geen zitplaatsen meer zijn, dus ik ga op het tussenstuk staan tot het moment dat ik een plek zag vrijkomen en erop ging zitten. Met een gezonde dosis aan nervositeit zit mezelf pepwoorden op te dreunen en waar ik op moet letten.

Op een geven moment besluit ik mijn aantekeningen door te nemen over het bedrijf en dus pak ik mijn schrijfblok waarin ik het allemaal opgeschreven had.

Als ik mijn schrijfblok opensla, krijg ik het ineens heel erg warm. Want ik heb het verkeerde schrijfblok gepakt. Weer een slimme actie van mij, maar niet heus. Maar ja, wat weet ik nog? Ik heb zoveel gesprekken gevoerd de afgelopen tijd dat ik niet meer wist wie en wat deed! En de afspraak verzetten kon ook niet want ik had niet tijdig mijn beltegoed opgewaardeerd. Kortom, een miniramp voltrok zich in de volle tram en niemand die het doorhad. En voordat ik er erg in had kwam ik bij de halte waar ik moest uitstappen.

Na wat gezoek, want gelukkig wist ik nog wel welk bedrijf ik moest hebben en de naam van mijn gesprekspartner, vond ik het bewuste pand waar ik moest zijn.
Een mooi pand wat zich in een sjieke buurt bevond met niet ver vandaan, een haventje voor plezierjachten.

Nadat ik had aangebeld en binnen was gelaten door de receptioniste en had aangegeven dat ik een afspraak om half tien had, gaf de receptioniste aan dat ik in de lobby moest ik wachten. En ze belt iemand op wat naar waarschijnlijkheid mijn contactpersoon zou zijn maar ik had het gesprek niet goed gehoord omdat ik al bezig was om mezelf mentaal aan het voorbereiden. En ondertussen ik liep naar de lobby om te wachten voor mijn afspraak. En dat wachten duurde best lang. Zelfs zo lang dat ik de receptioniste vroeg waar de persoon bleef waarmee ik een afspraak had.

"Oh, maar u bent niet die persoon die uit Groningen moest komen?!". Een steek van irritatie ging door mij heen. Toch heb ik uit zelfbescherming heb ik maar duidelijk gemaakt dat ik in dezelfde stad verbleef als waar het bedrijf zich gevestigd had.
"Maar wie moet u dan hebben?" Ik noemde een naam en ze begon te bellen. Een moment later mocht ik doorlopen naar de benedenverdieping. Kelder mocht je het ook wel noemen maar dat klinkt minder chique.

Ik wordt opgevangen door een lekker vlot in een strakke spijkerbroek en een t-shirt gekleedde dame die zichzelf als Sandra voorstelde. En zoals bij veel bedrijven waar jonge mensen werken zijn er ook aantrekkelijke dames en Sandra was zeer aantrekkelijk.

Sandra begeleid mij naar een kamer en vraagt aan mij om plaats te nemen en of ik wat wilde drinken. Als ik aangeef dat ik thee met suiker wil, loopt ze met een strenge pas weg.
Om er niet teveel in detail te gaan: ik vond het absoluut geen straf om met haar gesprek aan te gaan.

Ze komt terug met een kop thee en een schrijfmap en ze gaat zitten. Ze begint het gesprek met een korte uitleg hoe het gesprek zal verlopen en wat de verdere gang zal zijn. Toen kreeg ik de door mij gevreesde vraag: "wat weet je van ons bedrijf?".

Met geknepen bilwangen vertelde ik op een toch professionele wijze dat ik het een en ander wel had doorgenomen maar dit niet meer wist omdat ik niet het juiste schrijfblok had meegenomen. En het dus niet doorhad kunnen nemen met de bijhorende vraag of zij het dan alsnog mij wilde vertellen, met de bijhorende excuses.

Sandra werd rood, haar ogen begonnen te gloeien en tot mijn verbazing ze ontstak in blinde woede. "Niet weer! Ik heb ook weer wat!" riep zij hardop bij zichzelf uit.
En dat gebeurde zonder overdrijven volle twintig seconden lang!

En ik? Ik keek en genoot heel stilletjes.

Nadat ze uitgeraasd was en besefte dat ik nog in de kamer was, vervolgde ze weer het gesprek met dat ze ťťn keer wilde uitleggen maar dat ik daarna echt een nieuwe afspraak moest maken zodat ik mij wel fatsoenlijk kon voorbereiden, waar ik vreemd genoeg mee akkoord ging.

En zo begon ze geÔrriteerd alsnog haar verhaal over het reilen en zeilen van het bedrijf te vertellen. Tot het moment dat ze zei dat op de website van het bedrijf, een webpagina aanwezig was waar je als bezoeker met regelmaat kon kijken welke aanvragen het bedrijf had. Waarop ik antwoordde met een lichte plagerige toon en een glimlach: "Nou, ik heb jullie website gekeken maar ik kon geen vacatures vinden."

"Als blikken konden doden.."

Nadat ze klaar was met haar verhaal eindige ze het gesprek en ik pak mijn spullen in.
Als een schooljuffrouw begeleide ze mij naar de receptie.

Terwijl ze mij een ferme handdruk geeft spreekt ze mij nog een keer streng toe.
Ik genoot zichtbaar van de laatste glimp van haar verschijning als ik de deur uitstap en zij de deur achter mij dicht doet.

Al gierend van de lach loop ik terug naar de tram en met het besluit om niet in zee te gaan met het bedrijf. En Sandra? Naar mijn weten vanuit een online profiel ging ze kickboksen, dus die tweede afspraak ging vanuit mijn kant in ieder geval al helemaal niet door.

Getik

Door Typnix op donderdag 9 december 2010 16:43 - Reacties (9)
Categorie: -, Views: 4.335

Het is donker op zijn kamer.
Het enige wat licht gaf was zijn grote LCD scherm die zelfs ver door zijn kamer heen kon schijnen. Hij typt hevig alsof hij een race tegen de klok aan het doen is.
De deur valt open en er komt een stem uit die zei: "Hey gast, kom je naar beneden?"
"Nee" zei hij kortaf met als gevolg dat de deur weer dichtviel. Een zucht volgde.
Door dit voorval komt hij ineens tot de conclusie dat hij een fout heeft gemaakt.
Met als gevolg dat hij een lichte vloek slaakt en een paar rammen op de 'backspace' knop doet.

"Opnieuw" denkt hij bij zichzelf.

Hij vervolgt zijn hevig getik en weer wordt hij onderbroken met een geluid uit zijn boxen.

Een *ploing gevolgd met een bericht dat zegt: "Schatje, kom je nog vanavond?"
Een alt-tab en een nors gezicht beantwoordde hij het bericht: "Nee, ik ben erg druk bezig met werk.". Na een alt-tab vervolgt hij zijn routinematig getik.

Hij wacht een seconde om te zien wat hij bereikt had.
Een nog grotere vloek volgt. Hij wrijft met zijn handen zijn ogen uit en kijkt op de klok.
Als hij ziet dat het 23:41 is, komt er een grom uit zijn keel. "Te weinig tijd" denk hij bij zichzelf maar de drang om datgene af te maken waar hij mee bezig is doet hem besluiten om verder te gaan. Na wat getik en geram op de "return" toets krijgt ineens het resultaat wat hij wilde zien.

En weer komt er een geluid uit zijn boxen, weer een bericht van zijn geliefde.
"Maar schat, zie ik je morgenavond dan wel ingame?" Hij slaakt een diepe zucht en tikt: "Ik bel je morgen wel als ik klaar ben.".

Nadat hij op de "return" toets heeft geramd, pakt hij de muis en verlost hij zichzelf van de zoveelste storende factor. En het gevoel dat de tijd hem tegen wordt vergroot hij op zijn klok "23:55" ziet knipperen.

En weer vervolgd hij zijn getik wat sneller en meer geÔrriteerd.
Met een "importvg hdisk4" eindigt zijn harde getik.

Eindelijk wordt hij beloond, want hij met een harde en diepe zucht laat gelden.
Een gevoel van opluchting en alsof hij een wedergeboorte heeft beleeft deed hem weer ontwaken.

Het valt niet mee om een AIX volumegroup te herimporten...

Managers

Door Typnix op maandag 6 december 2010 19:03 - Reacties (8)
Categorie: -, Views: 3.609

Managers, je hebt twee soorten; de ene soort die je wel goed vind maar ook weer niet. Want anders gaat hij (want dat is meestal het geslacht van een manager ongeacht of de persoon in kwestie vrouwelijke vormen heeft of niet) naast zijn schoenen lopen en dat is op zijn minst ongewenst. En de andere soort die gewoonweg incapabel is. Met als extra irritatie factor dat het lijkt alsof deze soort managers overal en nergens zitten. En je kan deze soort van een kilometer af ruiken en zien, zelfs tot aan hun auto toe. Wat het spotten nog makkelijker maakt, is dat het formaat ego, wat deze soort managers bezitten, zodanig groot is dat het knipperlicht ineens niet meer nodig is.

Hoe kan jij een slechte manager herkennen?
Wordt hij weinig gebeld, en als het gebeurt, drukt hij het gesprek vaak weg? Dan heb je geheid een slechte manager te pakken. Want die beantwoorden hun telefoontjes niet tenzij het iemand van de directie is. E-mail berichten trouwens ook niet tenzij het een bevel is van een directielid. Of een mogelijkheid zijn om een veer in een reet te steken van een directielid.

Zit je bijvoorbeeld in een kennissessie waar geen directielid te vinden is, (want die hebben wel wat beters te doen) maar wel iemand in pak de spreker (wat meestal een techneut is) met non-argumenten onderuit te halen? Dan is de kans zeer groot dat die persoon een slechte manager is. Waarom? Omdat iemand anders die wel respectvol is naar zijn medemens, wel het fatsoen heeft om domme vragen voor zich te houden.

Probeer ook geen zakelijke vriendschap met een slechte manager te sluiten. Want je zal uiteindelijk in een slangenkuil geworpen worden waar niets of niemand jou ooit nog eruit zou kunnen trekken, laat staan terug kunnen vinden. Met als mogelijk eindresultaat dat jij als werknemer of zelfs als klant op straat staat, Wat eigenlijk nog goed is, want in het ernstigste geval kost het geld, heel veel geld.

Overigens; Met een goede kan het trouwens ook niet want de kans op belangenverstrengeling is gewoonweg te groot.

Ben jij een jonge professional? Zorg er dan voor dat je de manager niet nodig hebt voor kleine dingen. Geheid dat je dit in negatieve zin terug krijgt tijdens het eerst volgende strategisch geplande voortgangsgesprek. En omdat hij niets kan zeggen over jouw arbeidscapaciteiten want die heb je nog niet, zal hij dat tegen jou gebruiken.

Hierbij ook juridisch advies: teken niets.

De werkwijze van een slechte manager is altijd geŽnt op de vier-eenheid: Black Berry altijjd op stand "stil", stoelstand "onderuit", een bak koffie (lees: espresso) en een hete secretaresse toe.

De werkwijze van een goeie manager is altijd geŽnt op de drie-eenheid: Black Berry altijjd op stand "normaal", stoelstand "ergonomisch" en vier bakken koffie en een tang van secretaresse toe.

Krijg je zoethouders tijdens een van zijn zoveelste saaie presentaties, terwijl zelfs de jaarcijfers op zijn sheets een depressie hebben en de recessie overal merkbaar woedt?
Ga dan z.s.m. verder kijken, want er zijn bitterweinig bedrijven die hun hoofd boven water kunnen houden zonder dat er gedwongen ontslagen vallen. En dat laatste gebeurd met of zonder Black Berry.

Let op, managers bewegen zich in groepen! En let er ook op dat de groep goede managers niet meer herkend kunnen worden indien zij zich mengen met de andere groep.

Heb je een voortgangsgesprek? Dan zal dit zijn stappen zijn:
1. Loop naar de medewerker/slachtoffer toe met een vrolijke bui.
2. Peil de reactie van de medewerker/slachtoffer.
3. Als de reactie goed valt is ga dan met de medewerker/slachtoffer naar het koffiezetapparaat.
Als het niet goed valt, forceer dan de medewerker/slachtoffer mee naar het koffiezetapparaat want de manager zal de baas zijn in welke situatie dan ook.
4. Schenk voor de medewerker/slachtoffer in en probeer een luchtig praatje te houden om de medewerker/slachtoffer in zijn waan te houden dat alles goed is.
5. Loop dan semi-lachend de kamer in waar jij en de medewerker/het slachtoffer het gesprek zullen houden
6. Indien gearriveerd en je hebt alles klaar gezet, zet dan het slachtoffer onder druk.
7. Als het slachtoffer tegenargumenten heeft, negeer deze compleet en/of bagatelliseer het dan.
8. Mochten afspraken worden gemaakt waar jij je moet aan houden, bevestig het mondeling en vergeet het.
9. Verlaat de ruimte alsof er niets aan de hand is geweest.
10. Schep erover op bij de gepaste groep collega's Je krijgt er geheid punten voor!

Indien je te maken hebt met een slechte manager, mag jij er maar vanuit dat je altijd delen aan belangrijke informatie over een project/opdracht zal missen. Waarom? Een slechte manager zal zich nooit geroepen voelen om iets goeds afleveren naar zijn toekomstige slachtoffer toe. En zoals iedere slechte manager betaamt, zal hij elke vorm van verantwoordelijkheid richting zijn werknemer proberen af te schuiven indien dat kan. Het creeren van een gebrek aan informatie is een belangrijk onderdeel hiervan.

Heb je een probleem met een slechte manager? Loop dan direct naar zijn leidinggevende toe. Kijk tegelijker tijd naar andere baan want met goede zin naar je werk komen zit er daarna niet meer in als uiteindelijk blijkt dat het niet op te lossen valt.

Heb je collega's die jou willen steunen bij een conflict met een slechte manager? Een slechte manager zal ervoor zorgen dat je die steun ook niet meer zal hebben. Wees voorbereid dat deze weg kunnen vallen.

Mocht je het geluk hebben dat je een goede manager hebt, bewaak hem en zorg ervoor dat hij niet teveel mengt met de slechte soort. En spreek jouw waardering uit op een gepaste manier.

Keuzes, keuzes, keuzes en de gevolgen ervan.

Door Typnix op maandag 6 december 2010 16:35 - Reacties (2)
Categorie: -, Views: 2.273

Zoals jullie misschien wel hebben gemerkt in mijn vorige post, ben ik niet vies van om met allerlei smaakjes aan de gang te gaan. Bij een bepaalde soort mensen die dat niet weten krijg ik een voor mij veelgestelde vraag 'wat ik van Windows vond'. Met natuurlijk de intentie om te kijken wat ik ervan vind om het te beheren. Mijn reactie is in veel gevallen dat het 'noodzakelijk kwaad was' wat ik altijd met een knipoog vertelde.

Afgezien van het feit van of ik het in beheer wil hebben of niet, kan ik er niet er omheen dat Windows als zijnde clients oververtegenwoordigd zijn in het bedrijfsleven. Kan ik als Unix/Linux beheerder ook weinig tegen doen. En dat wil ik ook niet want in bepaalde opzichten is Microsoft gewoon beter als het bijvoorbeeld gaat om zijn aanbod en kwaliteit van cliŽntsoftware. Dat kan en wil ik niet ontkennen. Dat Microsoft niet goed kan presteren in de server segment heeft ook zijn redenen en dat weet Microsoft heel goed, net als zijn conculega's trouwens.

De dag dat bijvoorbeeld het pakket OpenOffice.org een groter gebruiksvriendelijkheid heeft dan de laatste versie van Microsoft Office is nog lang niet aangekomen, maar ze zijn wel op weg. Of de dag dat Microsoft bij toekomstige versie van hun server versie van Windows hetzelfde stabiliteit kan garanderen als bijvoorbeeld IBM dat kan doen voor AIX en HP voor HP-UX en zelfs in mindere mate Linus Torvalds voor Linux ligt naar mijn mening (en ik denk die wel van meerdere mensen) eigenlijk nog verder weg. Microsoft heeft zichzelf onder andere met het vraagstuk aangaande compatibiliteit opgezadeld. Want Windows moet wel op groot aantal soorten hardware platformen werken terwijl die door anderen worden gemaakt, zolang het maar op de x86 en x86_64 platformen blijft. Niet vreemd natuurlijk want alle klanten van Microsoft zitten op deze twee platformen.

In tegenstelling tot een IBM, HP en Oracle(voormalig Sun) die zich alleen maar hoeven te focussen op de hardware die zijzelf maken waardoor zij zich sneller kunnen focussen op het stabiliseren van het overgrote deel van hun besturingssysteem. Maar falen wel weer hard met het maken van cliŽntsoftware met onduidelijke en onaanvaardbare redenen.

Vraag maar aan gemiddelde AIX beheerder wat hij of zij vindt van de stabiliteit van de HMC software of Łberhaupt een op Java gebaseerde beheerproduct van IBM. Of aan een Solaris beheerder wat hij of zij vindt over het hoeveel aan applicaties wat er standaard meegeleverd wordt. Als je het leven teveel waard vind, duik dan weg.

Maar hoe zit het dan bij de Linux en *BSD distributies? Alles bij elkaar ondersteunen deze distributies meer soorten hardware dan de "grote jongens" bij elkaar. Zij hebben in ieder geval meer stukken software die zij kunnen gebruiken of het waardevol is of niet. Niet zo vreemd natuurlijk als het aantal ontwikkelaars er ook veel meer zijn als je alles bij elkaar zou schrapen, maar wel zwaar gefragmenteerd wat in dit geval alleen maar voordelen heeft. En het mooie is deze ontwikkelaars zich niet alleen beperken tot hun eigen platformen maar ook die van de grote jongens.

Waarom? Niet eens zozeer alleen omdat het Open Source Software is waar bedrijven ook aan ontwikkelen. Maar omdat ook omdat er natuurlijk ook meer hobbyisten zitten. Moet je voorstellen wat er gebeurd als Linux en *BSD net als altijd Open Source Software zou zijn waar alleen bedrijven het ontwikkelen ervan zou oppakken. Dan zouden beide platformen niet zo succesvol zijn als nu, denk ik. Al zou het voor *BSD minder gelden omdat de oorsprong en succes van *BSD in de academische wereld ligt. Het is pas veel later geweest dat grote bedrijven zoals Yahoo ermee aan de slag gingen.

Maar de Linux gemeenschap heeft een opnieuw opgedoken probleem als het gaat om hardware ondersteuning gevonden waarvan zij vonden dat zij die moesten overwinnen.
En dat is achterwaartse compatibiliteit. Iets waar de grote jongens zich minder bezig mee houden omdat bij de meeste van hun het minimum is gesteld op ongeveer twee generaties hardware voor de huidige. En de Linux gemeenschap heeft ervoor gekozen dat de ondersteuning voor de extreem oude hardware ook moest blijven bestaan.

Daarom hadden half jaar geleden stelde een aantal ontwikkelaars zichzelf de vraag gesteld of Linux nog wel zou opstarten op een 286 machine. Nadat een ontwikkelaar dit had geprobeerd en erin was geslaagd weleens waar op een moeizame manier, is dit vraagstuk op een meer prominentere plek komen te staan gezien de Linux ontwikkelaars ook ervoor wilde zorgen dat wat er al was ook nog steeds zijn waarde behield. Let wel dat het hier gaat om duizenden regels aan broncode.

Voor de toekomst zal hoogstwaarschijnlijk de vraag weer voor komen met alleen een andere uitkomst hebben. Gezien de Linux kernel steeds merkbaarder te groot wordt, zal men toch uiteindelijk ervoor moeten kiezen tot in hoeverre die is achterwaartse compatibiliteit moet blijven bestaan. Is het bijvoorbeeld nog zinvol om nog steeds ondersteuning te hebben voor bijvoorbeeld de 286 in 2020?

Dat is helaas iets wat met de tijd beantwoordt kan worden. En die grote jongens? Die komen er toch wel.