Managers

Door Typnix op maandag 6 december 2010 19:03 - Reacties (8)
Categorie: -, Views: 3.557

Managers, je hebt twee soorten; de ene soort die je wel goed vind maar ook weer niet. Want anders gaat hij (want dat is meestal het geslacht van een manager ongeacht of de persoon in kwestie vrouwelijke vormen heeft of niet) naast zijn schoenen lopen en dat is op zijn minst ongewenst. En de andere soort die gewoonweg incapabel is. Met als extra irritatie factor dat het lijkt alsof deze soort managers overal en nergens zitten. En je kan deze soort van een kilometer af ruiken en zien, zelfs tot aan hun auto toe. Wat het spotten nog makkelijker maakt, is dat het formaat ego, wat deze soort managers bezitten, zodanig groot is dat het knipperlicht ineens niet meer nodig is.

Hoe kan jij een slechte manager herkennen?
Wordt hij weinig gebeld, en als het gebeurt, drukt hij het gesprek vaak weg? Dan heb je geheid een slechte manager te pakken. Want die beantwoorden hun telefoontjes niet tenzij het iemand van de directie is. E-mail berichten trouwens ook niet tenzij het een bevel is van een directielid. Of een mogelijkheid zijn om een veer in een reet te steken van een directielid.

Zit je bijvoorbeeld in een kennissessie waar geen directielid te vinden is, (want die hebben wel wat beters te doen) maar wel iemand in pak de spreker (wat meestal een techneut is) met non-argumenten onderuit te halen? Dan is de kans zeer groot dat die persoon een slechte manager is. Waarom? Omdat iemand anders die wel respectvol is naar zijn medemens, wel het fatsoen heeft om domme vragen voor zich te houden.

Probeer ook geen zakelijke vriendschap met een slechte manager te sluiten. Want je zal uiteindelijk in een slangenkuil geworpen worden waar niets of niemand jou ooit nog eruit zou kunnen trekken, laat staan terug kunnen vinden. Met als mogelijk eindresultaat dat jij als werknemer of zelfs als klant op straat staat, Wat eigenlijk nog goed is, want in het ernstigste geval kost het geld, heel veel geld.

Overigens; Met een goede kan het trouwens ook niet want de kans op belangenverstrengeling is gewoonweg te groot.

Ben jij een jonge professional? Zorg er dan voor dat je de manager niet nodig hebt voor kleine dingen. Geheid dat je dit in negatieve zin terug krijgt tijdens het eerst volgende strategisch geplande voortgangsgesprek. En omdat hij niets kan zeggen over jouw arbeidscapaciteiten want die heb je nog niet, zal hij dat tegen jou gebruiken.

Hierbij ook juridisch advies: teken niets.

De werkwijze van een slechte manager is altijd geŽnt op de vier-eenheid: Black Berry altijjd op stand "stil", stoelstand "onderuit", een bak koffie (lees: espresso) en een hete secretaresse toe.

De werkwijze van een goeie manager is altijd geŽnt op de drie-eenheid: Black Berry altijjd op stand "normaal", stoelstand "ergonomisch" en vier bakken koffie en een tang van secretaresse toe.

Krijg je zoethouders tijdens een van zijn zoveelste saaie presentaties, terwijl zelfs de jaarcijfers op zijn sheets een depressie hebben en de recessie overal merkbaar woedt?
Ga dan z.s.m. verder kijken, want er zijn bitterweinig bedrijven die hun hoofd boven water kunnen houden zonder dat er gedwongen ontslagen vallen. En dat laatste gebeurd met of zonder Black Berry.

Let op, managers bewegen zich in groepen! En let er ook op dat de groep goede managers niet meer herkend kunnen worden indien zij zich mengen met de andere groep.

Heb je een voortgangsgesprek? Dan zal dit zijn stappen zijn:
1. Loop naar de medewerker/slachtoffer toe met een vrolijke bui.
2. Peil de reactie van de medewerker/slachtoffer.
3. Als de reactie goed valt is ga dan met de medewerker/slachtoffer naar het koffiezetapparaat.
Als het niet goed valt, forceer dan de medewerker/slachtoffer mee naar het koffiezetapparaat want de manager zal de baas zijn in welke situatie dan ook.
4. Schenk voor de medewerker/slachtoffer in en probeer een luchtig praatje te houden om de medewerker/slachtoffer in zijn waan te houden dat alles goed is.
5. Loop dan semi-lachend de kamer in waar jij en de medewerker/het slachtoffer het gesprek zullen houden
6. Indien gearriveerd en je hebt alles klaar gezet, zet dan het slachtoffer onder druk.
7. Als het slachtoffer tegenargumenten heeft, negeer deze compleet en/of bagatelliseer het dan.
8. Mochten afspraken worden gemaakt waar jij je moet aan houden, bevestig het mondeling en vergeet het.
9. Verlaat de ruimte alsof er niets aan de hand is geweest.
10. Schep erover op bij de gepaste groep collega's Je krijgt er geheid punten voor!

Indien je te maken hebt met een slechte manager, mag jij er maar vanuit dat je altijd delen aan belangrijke informatie over een project/opdracht zal missen. Waarom? Een slechte manager zal zich nooit geroepen voelen om iets goeds afleveren naar zijn toekomstige slachtoffer toe. En zoals iedere slechte manager betaamt, zal hij elke vorm van verantwoordelijkheid richting zijn werknemer proberen af te schuiven indien dat kan. Het creeren van een gebrek aan informatie is een belangrijk onderdeel hiervan.

Heb je een probleem met een slechte manager? Loop dan direct naar zijn leidinggevende toe. Kijk tegelijker tijd naar andere baan want met goede zin naar je werk komen zit er daarna niet meer in als uiteindelijk blijkt dat het niet op te lossen valt.

Heb je collega's die jou willen steunen bij een conflict met een slechte manager? Een slechte manager zal ervoor zorgen dat je die steun ook niet meer zal hebben. Wees voorbereid dat deze weg kunnen vallen.

Mocht je het geluk hebben dat je een goede manager hebt, bewaak hem en zorg ervoor dat hij niet teveel mengt met de slechte soort. En spreek jouw waardering uit op een gepaste manier.

Keuzes, keuzes, keuzes en de gevolgen ervan.

Door Typnix op maandag 6 december 2010 16:35 - Reacties (2)
Categorie: -, Views: 2.227

Zoals jullie misschien wel hebben gemerkt in mijn vorige post, ben ik niet vies van om met allerlei smaakjes aan de gang te gaan. Bij een bepaalde soort mensen die dat niet weten krijg ik een voor mij veelgestelde vraag 'wat ik van Windows vond'. Met natuurlijk de intentie om te kijken wat ik ervan vind om het te beheren. Mijn reactie is in veel gevallen dat het 'noodzakelijk kwaad was' wat ik altijd met een knipoog vertelde.

Afgezien van het feit van of ik het in beheer wil hebben of niet, kan ik er niet er omheen dat Windows als zijnde clients oververtegenwoordigd zijn in het bedrijfsleven. Kan ik als Unix/Linux beheerder ook weinig tegen doen. En dat wil ik ook niet want in bepaalde opzichten is Microsoft gewoon beter als het bijvoorbeeld gaat om zijn aanbod en kwaliteit van cliŽntsoftware. Dat kan en wil ik niet ontkennen. Dat Microsoft niet goed kan presteren in de server segment heeft ook zijn redenen en dat weet Microsoft heel goed, net als zijn conculega's trouwens.

De dag dat bijvoorbeeld het pakket OpenOffice.org een groter gebruiksvriendelijkheid heeft dan de laatste versie van Microsoft Office is nog lang niet aangekomen, maar ze zijn wel op weg. Of de dag dat Microsoft bij toekomstige versie van hun server versie van Windows hetzelfde stabiliteit kan garanderen als bijvoorbeeld IBM dat kan doen voor AIX en HP voor HP-UX en zelfs in mindere mate Linus Torvalds voor Linux ligt naar mijn mening (en ik denk die wel van meerdere mensen) eigenlijk nog verder weg. Microsoft heeft zichzelf onder andere met het vraagstuk aangaande compatibiliteit opgezadeld. Want Windows moet wel op groot aantal soorten hardware platformen werken terwijl die door anderen worden gemaakt, zolang het maar op de x86 en x86_64 platformen blijft. Niet vreemd natuurlijk want alle klanten van Microsoft zitten op deze twee platformen.

In tegenstelling tot een IBM, HP en Oracle(voormalig Sun) die zich alleen maar hoeven te focussen op de hardware die zijzelf maken waardoor zij zich sneller kunnen focussen op het stabiliseren van het overgrote deel van hun besturingssysteem. Maar falen wel weer hard met het maken van cliŽntsoftware met onduidelijke en onaanvaardbare redenen.

Vraag maar aan gemiddelde AIX beheerder wat hij of zij vindt van de stabiliteit van de HMC software of Łberhaupt een op Java gebaseerde beheerproduct van IBM. Of aan een Solaris beheerder wat hij of zij vindt over het hoeveel aan applicaties wat er standaard meegeleverd wordt. Als je het leven teveel waard vind, duik dan weg.

Maar hoe zit het dan bij de Linux en *BSD distributies? Alles bij elkaar ondersteunen deze distributies meer soorten hardware dan de "grote jongens" bij elkaar. Zij hebben in ieder geval meer stukken software die zij kunnen gebruiken of het waardevol is of niet. Niet zo vreemd natuurlijk als het aantal ontwikkelaars er ook veel meer zijn als je alles bij elkaar zou schrapen, maar wel zwaar gefragmenteerd wat in dit geval alleen maar voordelen heeft. En het mooie is deze ontwikkelaars zich niet alleen beperken tot hun eigen platformen maar ook die van de grote jongens.

Waarom? Niet eens zozeer alleen omdat het Open Source Software is waar bedrijven ook aan ontwikkelen. Maar omdat ook omdat er natuurlijk ook meer hobbyisten zitten. Moet je voorstellen wat er gebeurd als Linux en *BSD net als altijd Open Source Software zou zijn waar alleen bedrijven het ontwikkelen ervan zou oppakken. Dan zouden beide platformen niet zo succesvol zijn als nu, denk ik. Al zou het voor *BSD minder gelden omdat de oorsprong en succes van *BSD in de academische wereld ligt. Het is pas veel later geweest dat grote bedrijven zoals Yahoo ermee aan de slag gingen.

Maar de Linux gemeenschap heeft een opnieuw opgedoken probleem als het gaat om hardware ondersteuning gevonden waarvan zij vonden dat zij die moesten overwinnen.
En dat is achterwaartse compatibiliteit. Iets waar de grote jongens zich minder bezig mee houden omdat bij de meeste van hun het minimum is gesteld op ongeveer twee generaties hardware voor de huidige. En de Linux gemeenschap heeft ervoor gekozen dat de ondersteuning voor de extreem oude hardware ook moest blijven bestaan.

Daarom hadden half jaar geleden stelde een aantal ontwikkelaars zichzelf de vraag gesteld of Linux nog wel zou opstarten op een 286 machine. Nadat een ontwikkelaar dit had geprobeerd en erin was geslaagd weleens waar op een moeizame manier, is dit vraagstuk op een meer prominentere plek komen te staan gezien de Linux ontwikkelaars ook ervoor wilde zorgen dat wat er al was ook nog steeds zijn waarde behield. Let wel dat het hier gaat om duizenden regels aan broncode.

Voor de toekomst zal hoogstwaarschijnlijk de vraag weer voor komen met alleen een andere uitkomst hebben. Gezien de Linux kernel steeds merkbaarder te groot wordt, zal men toch uiteindelijk ervoor moeten kiezen tot in hoeverre die is achterwaartse compatibiliteit moet blijven bestaan. Is het bijvoorbeeld nog zinvol om nog steeds ondersteuning te hebben voor bijvoorbeeld de 286 in 2020?

Dat is helaas iets wat met de tijd beantwoordt kan worden. En die grote jongens? Die komen er toch wel.

Linux en Closed Source Unix varianten

Door Typnix op maandag 6 december 2010 00:22 - Reacties (5)
Categorie: -, Views: 1.968

Ik ben zelf al jaren gebruiker en systeembeheerder van allerlei smaken en varianten van Unix en Linux. En het is mij al een aantal keren gebeurd dat bij het implementeren van een bepaalde oplossing, de regels door de fabrikanten en ontwikkelaars net anders werden geÔnterpreteerd dan wat er bijvoorbeeld in een RFC staat.

Een voorbeeld: een tijd terug was ik bezig met het opzetten van een net-install server op basis van PXE die ervoor moest ervoor zorgen dat ik allerlei smaken qua besturingssystemen over het netwerk kon installeren.

Ik wilde kijken of ik dit kon realiseren voor Linux, *BSD, Solaris, HP-UX en AIX.

Benodigdheden waren: PXE distro, DHCP, DNS met een toegevoegde record met een verwijzing naar de bootfile, TFTP en Bootpd(voor AIX).

Omdat ik dacht dat het een lastige klus zou zijn om een RIS achtige omgeving op te zetten voor Windows op Linux, was ik daar als eerste mee begonnen. Gelukkig heb je een pakket genaamd "Unattended" waarbij je met niet al teveel moeite zoiets kon opzetten inclusief de nodige scripts die dan de verdere afhandeling kon zorgen wanneer het OS eenmaal geÔnstalleerd was. En vandaar uit was het ook makkelijker om het voor Linux en *BSD ook klaar te maken.

Totdat ik bij Solaris aankwam. En ja, ik wist dat er zoiets was als Solaris Jumpstart maar daar wilde ik dus van af. Ik wilde af van de verdor lock-in wat mij de verplichting oplegde om alleen het pakket te gebruiken wat meegeleverd werd.

En ja, ik kon een virtualisatie oplossing in de strijd gaan gooien maar afgezien dat ik het niet kon gebruiken wegens ruimte -en resource gebrek, vond ik het ook teveel gevraagd. Mijn doel was niet om meerdere net-install servers te hebben maar slechts ťťn. Dus zo eigenwijs als ik ben, ging ik op zoek naar een alternatief.

Een kleine zoektocht op de meest bezochte zoekmachine ter wereld kwam ik al snel uit op bootparamd.

Na wat geklungel en veel binnensmonds gevloek bleek dat de opensource versie van bootparamd, zoals deze op dat moment is gebouwd niet helemaal ondersteund werd door nieuwere versies van Solaris omdat de closed source versie van bootparamd, wat in het beginsel door voormalig Sun is ontwikkeld, in de loop van de versies net ietsje anders werd. En omdat het voor de opensource gemeenschap tijd en kennis kost om alsnog ondersteuning voor de nieuwe versies voor elkaar te krijgen, werd het implementeren van een soort gelijke oplossing al snel een nachtmerrie.

Helaas had ik niet veel tijd meer om het te realiseren en heb ik de support voor Solaris gelaten voor wat het was, voor een volgende keer. Dit gold helaas ook voor HP-UX omdat HP ook nog eens andere protocollen gebruikt voor hetzelfde doel.

Ik kan natuurlijk gaan klagen over vendor lock-in's en de gevolgen ervan. Maar dat ga ik niet doen omdat het weinig zoden aan de dijk zet. En ik heb eigenlijk wel begrip voor het feit dat bedrijven als HP en voormalig Sun ervoor willen zorgen dat een klant een totaal oplossing krijgt. Het installeren over het netwerk is immers een feature die het gemak voor de klant moet dienen.

Maar wat ik wel wil zeggen is dat ik blij ben dat er in ieder geval mensen zijn binnenin de OSS gemeenschap oplossingen bedenken om het toch mogelijk te maken voor bijvoorbeeld Linux of een ander OSS besturingssysteem om hetzelfde te doen, simpelweg omdat het kan mits binnen mogelijkheden. En ja, het vergt veel know-how, en zo niet tijd, om alle vraagstukken zoals "hardware and software compliance" die bijvoorbeeld bij netwerk installaties komt kijken op te lossen.

En misschien zal het niet lang meer duren voordat het mogelijk is om het bovenstaande alsnog te realiseren.